به نام او

گاهی اوقات به این فکر میکنم که با اینکه تربیت بدنی رو دوست دارم ولی شاید اگه رشته دیگه ای رفته بودم شاید در آینده موقعیت مالی بهتری داشتم

اما بعد یادم میوفته که این رشته روح من رو آروم کرد اگه تربیت بدنی نمیخوندم شاید دووم نمی‌اوردم آدمی مثل من که همه غم هاش رو تو خودش میریزه بدون ورزش دووم نمیاره.

هر اتفاقی که تو زندگیم میوفته یادم میاد که من هنوز از دار دنیا یک رشته دارم که دوسش دارم.

هر جا هر شکستی تو زندگیم بخورم باز هم تنها امیدم اینه که من یک حرفه تو زندگیم دارم که باهاش میتونم جای خالی همه ادم هارو پر کنم حای خالی همه بی احترامی ها.

خدایا خوب میدونم که هر چی تو زندگیم دارم از تو دارم...❤️